Informacje o metodzie
Nasza grupa
Wydarzenia
Galeria foto
Forum
Filmy
   
   

Podstawowe założenia Metody Suzuki


Podstawowym założeniem Metody Suzuki znanej też pod nazwą metoda języka ojczystego jest twierdzenie, że wszystkie dzieci są jednakowo zdolne, ale ich talent może rozkwitnąć tylko w sprzyjających warunkach.
Myśl ta powstała pod wpływem obserwacji, jak małe dzieci uczą się porozumiewać w ojczystym języku, oraz że proces ten nigdy nie kończy się porażką! Małe dzieci od urodzenia nieustannie osłuchują się z mową ojczystą, mają okazję doskonalić ją poprzez codzienne powtarzanie nowych dźwięków, sylab, wyrazów, wreszcie zdań, a towarzyszy im nieustanny entuzjazm rodziców i pozostałej rodziny cieszącej się z każdego nowego słowa, dopingującej dziecko do dalszego wysiłku. Metoda Suzuki powstała w latach 30. w Japonii. Jej twórca, Shinichi Suzuki, japoński skrzypek i pedagog, autor Nurtured by Love - książki, w której wyłożył swą filozofię wychowania utalentowanego i wrażliwego dziecka, po raz pierwszy zastosował Metodę ucząc gry na skrzypcach 4-letniego chłopca. Wspaniałe rezultaty sprawiły, że Suzuki zmienił sposób nauczania w system, w którym przy pomocy troskliwej i motywującej Rodziny oraz pedagoga-nauczyciela dziecko może rozwijać swój talent muzyczny, ale także plastyczny, ruchowy, językowy, wzbogacać swoją osobowość i stać się wartościowym człowiekiem.
Po wojnie w 1945 roku w japońskim Matsumoto powstał Instytut Rozwoju Talentu, w którym wykorzystuje się Metodę Suzuki w nauce gry na instrumencie (oprócz skrzypiec obecnie dzieci uczą się grać na fortepianie, flecie, harfie, wiolonczeli, gitarze...). W latach 60-tych ten sposób nauczania odniósł sukces w Stanach Zjednoczonych Ameryki, a obecnie jest rozpowszechniony na całym świeci - w Europie, Australii, Ameryce Południowej, Afryce... Wiele razy testowano wpływ metody na rozwój dziecka. Jej ogromne zalety to wpływ na rozwój umysłowy dzieci - świetna pamięć, spostrzegawczość, umiejętność szybkiej koncentracji; rozwój fizyczny - koordynacja ruchowa, oraz emocjonalny -otwartość, pewność siebie i duże poczucie własnej wartości.
Na proces uczenia gry na instrumencie Metodą Suzuki składają się:

  • wczesne nauczanie. Metoda adresowana jest przede wszystkim do dzieci (w Europie średnia wieku dziecka uczącego się Metodą Suzuki to 3-4 lata) ponieważ to czas największej chłonności umysłowej człowieka, w tym czasie rodzi się talent oraz nasza osobowość. Nauczanie Metodą Suzuki dostosowane jest do indywidualnego tempa rozwoju i uczenia się każdego dziecka.
  • codzienne słuchanie muzyki. Dzieci uczące się grać na skrzypcach Metodą Suzuki otrzymują kasetę z nagranymi utworkami, które powinny słuchać codziennie na długo przed pierwszymi praktycznymi lekcjami, codzienne słuchanie kasety to sposób na bierne nauczenie się utworków - konieczne do dalszej nauki gry na skrzypcach, oraz wpływ na uwrażliwienie dziecka na barwę instrumentu. Od tego zależy szybki rozwój zdolności muzycznych. Jest to też ważne z tego względu, że nauczanie początkowo odbywa się bez pomocy nut - ważne jest nauczenie dziecka słuchania samego siebie, umiejętności wczucia się we własne ciało, poznanie energetyki muzyki jako sposobu porozumiewania się, a nie rozpoznawanie nut, które są tylko zapisem melodii.
  • lekcje indywidualne. Ich długość dostosowana jest do możliwości fizycznych i psychicznych dziecka, jego wieku i umiejętności koncentracji. Lekcje odbywają się tylko l raz w tygodniu w zależności od wieku dziecka do 30 minut. Ponieważ uczenie się przebiega w domu ważną rolę pełni w nim nie tylko obecność Rodzica ale także praktyczne poznanie przez niego zasad gry na skrzypcach - czemu poświęcone są pierwsze spotkania. Jest to też sposób na zachęcenie Dziecka do świadomego wyboru tej formy zabawy - przygotowanie Go do codziennego ćwiczenia na skrzypcach ponieważ dzieci lubią naśladować dorosłych i spędzać czas, tak jak robią to rodzice. W czasie lekcji dziecko i rodzic poznają tajniki gry na instrumencie poprzez obserwacje nauczyciela oraz zabawę, proste ćwiczenia i granie piosenek. Na dobrze przeprowadzoną lekcję składają się:
    • Sprawdzenie stopnia opanowania piosenki/utworu
    • Praca nad dopracowaniem aktualnie opracowywanego utworu
    • Wprowadzenie nowych elementów (praca nad kolejnym utworem) Lekcja może inspirować Rodziców do wspólnego domowego ćwiczenia. Wskazane jest także uczestniczenie w lekcjach innych dzieci, gdzie poprzez obserwację można utrwalić sobie już znane umiejętności oraz nauczyć się nowych rzeczy.
  • współpraca z Rodzicami. Polega nie tylko na wskazywaniu sposobów pracy z Dzieckiem w domu. Ważnym elementem współpracy z Rodzicami jest także wspólne motywowanie oraz okazywanie entuzjazmu z osiągnięć dziecka. Poprzez emocje, jakie sami okazujemy dzieciom kształtujemy ich zachowanie i charakter, wpływamy na ich zaufanie do siebie i chęć podejmowania nowych wyzwań. Dzieci lubią naśladować dorosłych, a dorośli odpowiednią motywacją, zachętą, pochwałą mogą zdopingować dziecko do ćwiczenia i do rozwijania swoich zdolności.
  • lekcje grupowe. Nie są tylko wspólnym muzykowaniem i radością jaką daje wspólne wykonanie koncertu. Dla dziecka są okazją do obserwacji i porównania siebie z innymi dziećmi. To także okazja do społecznego rozwoju dziecka poprzez kontakt z rówieśnikami. Dzięki jednolitemu na całym świecie programowi nauczania wg Metody Suzuki, polskie dzieci mogą brać udział w warsztatach muzycznych organizowanych w Polsce i za granicą. Specjalne zabawy wspomagają rozwój jego koncentracji i refleksu, spostrzegawczości i koordynacji ruchowej.
Celem Suzuki nie było kształcenie zawodowych muzyków. Główny nacisk położony jest na wszechstronnym rozwoju dziecka oraz pomoc w rozwoju jego koncentracji, samoświadomości i samokontroli, umiejętność uczenia się oraz kształtowanie wysokiego poczucia własnej wartości. Jego zdolności dostosowawczych oraz otwartości na świat jeżeli dostarczymy mu odpowiednich bodźców do rozwoju oraz zachęcimy go do poznawania świata, ludzi i podtrzymamy w chwilach niepewności i zwątpienia. Te czynniki mają wpływ na rozkwit naszego talentu oraz naszej osobowości.

mgr Barbara Plaza
mgr Iwona Sobieraj - Markowska